|
این وبلاگ تا چند روز دیگر آپ دیت می شود
بزرگداشت " استاد پرویز یاحقی " توسطدانشجویاندانشگاه برکلیبه همراه هنرنمائی و تکنوازی ویولون استاد لقمان ادهمی در تاریخ ۱۹ May
۲۰۰۷/۵/۱۹
معادل شنبه ۲۹/۲/۱۳۸۶
دوستان عزیز با پوزش :
برنامه بزرگداشت انجام شد اما به دلیل پاره ای مسائل بوجود امده در برنامه
بزرگداشت در حال حاضر از نوشتن گزارش خودداری می کنم
اما در اینده در مورد آن اقدام می کنم .
+ نوشته شده توسط آرش در سه شنبه 18 اردیبهشت1386 و ساعت
2:50 |
گزارش برنامه بزرگداشت استاد پرویز یاحقی در شهر دوسلدروف آلمان در تاریخ 24 اسفند 1385 به رهبری و همت هنرمند گرانقدر و بی نظیر ایران : دکتر مسعود عطائی
آغاز برنامه : اجرای قطعاتی زیبا به وسیله ساز فلوت خواندن شعر و سخنرانی از دکتر مسعود عطائی خاموش نه فراموش زندگی زیبا بود آنگاه که تو زنده بودی بودن و بوئیدن دل آرا بود انگاه که پیک نسیمی از گلستان هنر تو بشارت می آورد شنیدن جانفزا بود انگاه که طنین صدای تو گوشم را نوازش می داد حتی فرسنگها دور از من هنگامیکه در پیامگیر تلفونت می گفتی شما با تلفن شماره بیست و دو میلیون و پانصدو هشتاد هزار و ..... لطفا صریحا می گفتم پرویز جان اگر منزل هستی لطفا گوشی را بردار این ماه های آخر خواهش و حتی التماس من هم کاری نمی شد و از شنیدن صدایت محروم می ماندم به عادت همیشگی هنوز این شماره را می گیرم خاموش است صدای تو خاموش است ولی صدای نغمه های تو همیشه در گوش است . خانمها و آقایان محترم دوستان عزیز هم میهنان گرامی از سوی گروه ادبی دیدار به شما عزیزان خوش آمد می گویم و از حضور شما در این مجلس تشکر می کنم . این گرد همایی " به یاد استاد " نام دارد . با امید اینکه بتوانیم ذره ای از دینی که او روی دوش یکایک ایرانیان دارد ادا کنیم . پیش از شروع برنامه برای احترام به روی شادروان استاد یاحقی می ایستیم و یک دقیقه سکوت می کنیم . ..... در آغاز دکتر حسین حاتم زندگینامه استاد را قرائت می کنند : آغاز سخنان دکتر حسین حاتم : میزبان امشب دوست شاعر . نویسنده و هنرمند ما دکتر مسعود عطائیست که نه تنها از دوستان که از دوستداران و شیفتگان زنده یاد بود و هست . من سخن خود را با یک دو بیتی از خیام آغاز می کنم : یاران موافق همه از دست شدند در پای اجل یکان یکان پست شدند خوردیم ز یک شراب در مجلس عمر دوری دو سه پیشتر ز ما مست شدند پرویز یاحقی بیش از دو دهه و نیم با هنر بی همتای خود دنیای موسیقی ایرا را در آهنگسازی . تک نوازی . آفرینش شیوه تازه و نو آوری دگرگون نمود . بخش بزرگی از این زمان اهنگهای دلنشین و جاودانی و سیاسیست . خواننده های زیاد و بنامی را به موسیقی اورد . و با شور و شوق .به شوق هنرنمایی خود شادی زیاد داد . او نه تنها استادانه که با جان و دل می نواخت و نوایش به جان و دل می نشست . ویولون در آن زمان ساز ارکستر بود . در تکنوازی کم به کار می رفت . یاحقی با بکار بردن شیوه های نو به تکنوازی ویولون نقش ارزنده ای داد که از تازگی و زیبایی ویژه ای برخوردار بود . یاحقی از کودکی دل و جانش با نواهای دل انگیز موسیقی آ شنا بود . در درازای زندگی همه جانش با ساز و نوا کوک می شد . او می گفت زندگی سرنوشت من است . در شانزده سالگی رهبر ارکستر رادیو شد . در آن زمان رهبران ارکستر می بایستی در ماه دو اهنگ بسازند . او می ساخت . در نوزده سالگی اهنگ بنام و جاویدانی " ای امید دل من کجایی " را ساخت که استاد بنان آن را خواند و شعر آن را استاد نواب صفا سروده و در گلهای شماره 172 آورده شده است . در این برنامه استادانی چون مرتضی محجوبی - ابولحسن صبا – حسین یاحقی ( دائی و استاد او ) حبیب الله بدیعی – نصرالله زرین پنجه – حسین علی وزیری تبار – حسین تهرانی و چندین هنرمند دیگر که مجموعا بیست نفر می شدند . همه اینها بزرگانموسیقی کلاسیک و سنتی و مدرن ایران آن زمان بودند در سنهای بالا . در این برنامه رهبری ارکستر به مانند همیشه به دست استاد صبا بود . این مرد فرزانه و بلند منش از جای خود بلند شد و با آرشه ویولون روی صندلی زد و از ارکستر آرامش خواست و با صدای بلند به یاحقی گفت چون شما آهنگ را ساخته اید من سر جای خودم می نشینم و شما خودتان ارکستر را رهبری کنید . این جوان نوزده ساله را رهبر مردان بنام ایران و مردان بزرگسال نمود و در این برخورد بزرگوارانه نشان داده شد که ارزش در هنر هنرمند است نه در سن او . ( پایان سخنان دکتر حسین حاتم ) دکتر مسعود عطائی : حالا هنرمندان : خانم گلستان و آقای عارف ابراهیم پور - اسکندر آبادی ( عود ) – بامداد اسماعیلی ( سنتور ) – بابک خزائی (تار) - احمد قاعدی (تار) - مهیار بهرامی نسب (ضرب ) دو آهنگ از پرویز را اجرا خواهند کرد . ( سروده ها : بیداد زمان – چو اسیر دام تو ام ) دکتر مسعود عطائی : اکنون آقای علی بیان زاده پژوهشگر و مسئول شبهای حافظ شعری را در سوگ او دکلمه می کنند . دکلمه شعری از دکتر عطائی توسط آقای علی بیان زاده : روزم چو شب سوته دلان سرد و سیاه است در کوچه نوای غم و در باغچه آه است سرشار ز اندوه شده بانگ قناری خاموش نی و بربط و تنبور تباه است بر دشت غم انگیز هنر مهر نتابد افسرده اسیر مه ماتم زده ماه است پرویز چو شبدیز بسی تاخت بر افلاک درمانده کنون جایگهش در دل چاه است هر خصلت زشتی که به او داده دروغ است هر تهمت بیهوده بر او عین گناه است جاوید بماند اثرش در دل مردم صد نغمه و آهنگ بر این نکته گواه است دیگر نکند خلق چو او مادر گیتی گرچه پدر پیر فلک چشم به راه است یاحقی من در نظر من تو خدائی ور نیست چنین این گنه دید نگاهست مسعود عطائی 2 فوریه 2007 ( اجرای آهنگ چو اسیر دام تو ام توسط گروه ارکستر ) سخنانی در باره یاحقی توسط دکتر صدیق : پرویز روحی سرکش و طغیانی و مغرور داشت و این شخصیت انسانی در آهنگسازی در آهنگهای او به خوبی نمایان بود . آهنگهایش مانند دریایی متلاطم و طوفانی هستند . قدرت و توانایی پنجه و ارشه پرویز یاحقی بخصوص در هنر بداهه نوازی او بروز می کند . او قادر بود ملودی ها و جملات خارج از انتظار را بدون هیچوقفه ای جنان با مهارت اجرا نماید که همگان را در شگفت فرو می برد . ارتباط عمیق جملات موسیقی با یکدیگر و پیوستگی مطلوب و خلق آنی ملودی های نو و دور از ذهن از مشخصات مخصوص این استاد بود که در هیچ یک از نوازندگان دیگر ویولون ایرانی دیده نمی شود . یکی از دوستان هنرمند درمورد او می گوید : هربار پرویز شروع به نواختن می کند گوئی بهاری تازه جلوه می کند . کارهای مشترک او با اساتید دیگر مانند استاد شهناز – استاد فرهنگ شریف – فضل الله توکل – صارمی – جهانگیر ملک .. بصورت کاملا بداهه انجام می شد . آنها فقط در آغاز جلسه دستگاه مورد نظر را انتخاب می کردند و با خلق آنی ملودی های شگفت انگیز و احساس برانگیز انسان را به عرش اعلا سیر می دادند . او در ضمن اینکه بسیار حساس و مغرور و با نفوذ بود بسیار هم افتاده و بی تعصب و صریح بود . همکاران خود را بسیار ارج می نهاد و کوچکترین حسادتی نداشت . این شعر سعدی را همیشه زمزمه می کرد : اگر هست مرد از هنر بهره ور هنر خود بگوید نه صاحب هنر ( پایان سخنان دکتر صدیق ) دکتر عطائی : با سپاس از آقای دکتر صدیق . حالا هنرمند مهم فرنکفورت آقای آرمین مه فام دو ترانه از ساخته های پرویز را خواهند خواند : ( همراه با نواختن بربط ) خواندن شعری از دکتر عطائی توسط دکتر امیر اخوان : اجرای اثری ( آواز دل : در دستگاه سه گاه ) از پرویز یاحقی توسط گروه نوازندگان با آواز خانم : مریم آخوندی . سخنرانی پروفسور ناصر کنعانی درباره پرویز یاحقی : ... در اون دوران نوازندگان ویولون از نقش فوق العاده ای برخوردار بودند اینها بدون استثنا رهبری ارکستر رو به عهده داشتند . اینها اهنگساز بودند و همنوازی و تکنوازی به همراه خواننده اکثرا به عهده اینها بود و مشکلی که من اون زمان داشتم این بود که بر خلاف آشنائی ذهنی و عاطفی با سازی مثل تار و سنتور و نی با ویولون انطور که باید و شاید نمی تونستم راز و نیاز کنم . روزی از روزها فکر می کنم کلاس یازدهم متوسطه بودم برای اولین بار صدای سحر انگیز ویولون جوانی رو شنیدم به نام پرویز یاحقی از اون زمان شیفته این ساز بودم و تمام آرزوی من بود که هر گاه به موسیقی سنتی گوش می کنم مخصوصا در برنامه گلها نوازنده ویولون این شخص باشه . و به جرات می تونم بگم – من از صاحب نظران و علمای فضل و دانش موسیقی عذر می خوام که این حرف رو می زنم ولی من به جرات می تونم بگم که قبل از اون من ساز ویویلون رو اینطوری نشنیده بودم و اشاره می کنم بخصوص در مایه شوشتری برای اولین بار متوجه شدم که شوشتری رو چگوئنه می توان نواخت . ( پایان سخنان پروفسور ناصر کنعانی ) اجرای قطعه ای در شوشتری توسط عارف ابراهیم پور اجرای اثری از پرویز یاحقی ( مرانفریبی ) توسط گروه نوازندگان با آواز خانم : مریم آخوندی سخنرانی محمود خوشنام در باره پرویز یاحقی اجرای قطعاتی از آثار پرویز یاحقی توسط دکتر حمیدرضا طاهرزاده (نوازنده تار ) با همراهی تنبک آقای اسکندر آبادی . اجرای آهنگ " ای امید دل من کجائی " تار و آواز : دکتر حمیدرضا طاهرزاده – تنبک : اسکندر آبادی . پایان برنامه : سخنان پایانی دکتر مسعود عطائی : در اینجا برنامه یادبود استاد پرویز یاحقی به پایان می رسد . به نمایندگی از سوی گروه ادبی دیدار از شما تشکر کرده و با شما خداحافظی می کنم : در غبار فراموشی عمر گم شود نام چنگیز و دارا نام پرویز یاحقی اما حک شده تا ابد در دل ما
تذکر مهم : اگه با دانلود لینک های زیر مشکل داشتید . روی لینک ها کلیک راست کنید و save target as... رو انتخاب کنید . گزارش برنامه به صورت صوتی : 1- آغاز برنامه _اجرای فلوت و خواندن شعر و سخنرانی دکتر مسعود عطائی 3- اجرای ترانه " بیداد زمان " توسط گروه نوازندگان و خانم گلستان 4- اجرای شعری از دکتر مسعو عطائی توسط علی بیانزاده 5- اجرای ترانه " چو اسیر دام تو ام " توسط گروه ارکستر و خانم گلستان 7- اجرای قطعاتی از پرویز یاحقی توسط آرمین مه فام 8- اجرای شعری از دکتر عطائی توسط دکتر امیر اخوان 9- اجرای ترانه " آواز دل " از پرویز یاحقی توسط گروه نوازندگان با آواز خانم : مریم آخوندی 10-سخنرانی پروفسور ناصر کنعانی درباره پرویز یاحقی 11-اجرای قطعه ای در شوشتری توسط عارف ابراهیم پور 13-سخنرانی محمود خوشنام درباره پرویز یاحقی 14-اجرای آهنگ " ای امید دل من کجائی " تار و آواز : دکتر حمیدرضا طاهرزاده – تنبک : اسکندر آبادی – و - دو آهنگ دیگر 15-پایان برنامه _ سخنان دکتر مسعود عطائی و آهنگ پایانی اجرائی از خود پرویز یاحقی
+ نوشته شده توسط آرش در شنبه 8 اردیبهشت1386 و ساعت
4:12 |
|